على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

934

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

تقذع ( taqazzo ' ) م . ع . تقذع له بالشر : آماده شد بدى را براى او . تقذقذ ( taqazqoz ) م . ع . تقذقذ فى الجبل : بر آمد بر كوه . و تقذقذ فى الركية : در افتاد در چاه و بمرد . و تقذقذ الرجل : خود راى گشت آن مرد . تقذية ( taqzeyat ) م . ع . خاشاك انداختن در چشم و يا بر آوردن آن - از اضداد است . تقذير ( taqzir ) م . ع . پليدى آلودن . تقذيع ( taqzi ' ) م . ع . پليدى آلودن جامه را . تقذيف ( taqzif ) م . ع . لعنت نمودن . تقر ( taqer ) ا . ع . ديك‌افزار و ادويه . تقراب ( teqqerr b ) م . ع . تقرب به تقربا و تقرابا : نزديكى جست بدان . مر . تقرب . تقرار ( taqr r ) ا . ع . پايدارى و ثبات و قرار . تقرب ( taqarrob ) ا . ع . تقرب به تقربا و تقرابا : نزديكى جست بدان . و تقرب الى الله تعالى بشيئ : نزديكى جست به خدا بوسيلهء آن چيز . و نيز تقرب : دست بر تهيگاه نهادن . و شتابى كردن يق تقرب يا رجل ( بصيغهء امر ) يعنى بشتاب اى مرد . تقرب ( taqarrob ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديكى و قرابت و خويشى و نزديكى جستن و محرميت . و تقرب حاصل كردن : به كسى نزديكى و محرميت حاصل كردن . و تقرب داشتن : محرم بودن . تقرة ( taqerat ) ا . ع . زيرهء رومى و كرويا و كشنيز و ديگ‌افزار . تقرة ( taqerrat ) م . ع . ثبات و قرار ورزيدن و آرميدن يق قربا لمكان قرارا و قرورا و قرا و تقرة . تقرثع ( taqarso ' ) م . ع . تقرثع القوم و غيره : فراهم آمدند آن قوم و جز آنها و تقرثعت الضانة : برافراشته شد مويهاى آن بز . تقرح ( taqarroh ) م . ع . تقرح له : آماده شد براى او . تقرح ( taqarroh ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ريش‌شدگى و ريش و قرحه . تقرحات ( taqarroh t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - قرحه‌ها و ريش‌ها . تقرد ( teqred ) ا . ع . زيرهء رومى و ديگ‌افزار . تقرد ( taqarrod ) م . ع . پيچان گرديدن موى و بر هم نشستن و نمد شدن پشم . تقرده ( taqerde ) ا . پ . زيره و كرويا . تقرر ( taqarror ) م . ع . بر پاى خود كميز انداختن شتر و ستبر گرديدن كميز از خوردن علف خشك يق تقررت الابل . تقرر ( taqarror ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استقرار و استحكام و اقرار و اثبات و استوارى و بند و بست . تقرزم ( taqarzom ) م . ع . شعر بد گفتن . تقرش ( taqarroc ) م . ع . فراهم آمدن . و پاك شدن از امور نابايست . و گرفتن چيزى را اولا فاولا . و ورزيدن . تقرط ( taqarrot ) م . ع . با گوشواره شدن . تقرطس ( taqartos ) م . ع . مردن و هلاك شدن . تقرطق ( taqartoq ) م . ع . كرته پوشيدن يق قرطقته فتقرطق . تقرع ( taqarro ' ) م . ع . برگشتن از پهلو به پهلو يق بت اتقرع اى اتقلب و لا انام . تقرعث ( taqar'os ) م . ع . فراهم آمدن . تقرعف ( taqar'of ) م . ع . در ترنجيدن و گرفته شدن . تقرف ( taqarrof ) م . ع . تازه شدن سر ريش و جراحت . تقرفص ( taqarfos ) م . ع . تقرفصت العجوز : بجامه در پيچيده شد آن عجوزه . تقرفع ( taqarfo ' ) م . ع . ترنجيدن و گرفته شدن . تقرقف ( taqarqof ) م . ع . لرزيدن و دندان بر دندان بر خوردن چندان كه آواز بر آيد . تقرم ( taqarrom ) م . ع . نخست به خوردن آمدن ستور بچه . تقروء ( taqarro ' ) م . ع . فهميدن و پرستيدن و فقيه شدن . تقره ( taqere ) ا . پ . - مأخوذ از بربرى - زيرهء رومى و كرويا و نانخواه . تقرى ( taqarri ) م . ع . تقريت المياه : در پى آب رفتم و جستم آن را . تقرئ ( taqri ' ) م . ع . قرئت المراة ( مجهولا ) : بند كرده شد آن زن جهة استبرا و بيرون آمدن از حيض . تقريب ( taqrib ) م . ع . دردگين تهيگاه گرديدن . و نزديك گردانيدن يق قربته اى ادنيته . و گفتن حياك اللّه و قرب دارك . و نوعى از دويدن اسب كمتر از حفر و آن بهم برداشتن است هر دو دست را و بهم نهادن آن را . تقريب ( taqrib ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديك و نزديكى . تقريبا ( taqriban ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ضد تحقيقا - بطور حدس و تخمين و بطور قياس و نزديك به آن . تقريبى ( taqribi ) ص . پ . احتمالى